Citroën HY Team Holland

Een team waar HY niet zonder kan

index.php?option=com_content&view=article&id=45

facebook

Route Magazijn

Pastoor Boelensstraat 5A 5384 GR Heesch

HY en ik, april 2014

Wie ben je en hoe is je liefde voor Citroën (en de HY in het bijzonder) ontstaan?
Wij, co-bezitters van de HY: Yvonne van Velze en Werner Klaassen, zijn al jaren vrienden sinds we elkaar in het Belgische ‘geiten’-milieu tegen kwamen (bij onze zuiderburen heet een 2CV een ‘2pk’ of, met meer genegenheid: een ‘geitje’).
Ik, Yvonne, was (en ben nog steeds!) zeer verknocht aan mijn muisgrijze 2CV6Club uit ’85, die in de wandelgangen EG (lees: ie-dzjie) heet, een afkorting voor ‘Eminence grise’. Ik zocht iemand die het ‘minder oppervlakkige’ onderhoud & reparaties kon verrichten. Werner reed al jaren in een 2pk: Pistachke (ook vanwege het groenige kleurtje), en diverse andere Citroëns en is naast een fervent en kundig sleutelaar een echte Citrofiel.
Enfin de link was gelegd en we hebben sindsdien samen al heel wat 2CV- plezier beleefd: meetings, rondritten, sleutelavonden, etc.

Mijn liefde voor ’t eendje is al ontstaan in mijn studententijd toen mijn vader mij, nadat ik de Kever van mijn moeder had opgereden, mijn eigen 1e auto schonk: een vaal en enigszins gebutst, oranje Eendje. Ik was meteen verkocht. Het erna komende Eendje heb ik jaren later in vol vertrouwen en voor een symbolische gulden aan mijn jongste broer verkocht toen ik in verwachting was van mijn eersteling. Want ‘nu moesten we toch aan een ‘echte’ auto…’.
Mijn broer vertrok er in ’87 mee naar Portugal en haalde ‘m daar helemaal uit elkaar voor een totaal-revisie: hij rijdt er nog steeds mee! In 2001 viel ik opnieuw als een blok voor een kobaltblauwe eend met zebra-interieur, maar die bleek na impuls-aankoop ;-) rijp voor de sloop.. En daarna kwam EG!
De HY-bus, met zijn olijke snuit, heb ik al die jaren op afstand bewonderd en er stilletjes van gedroomd. Ooit misschien...

Hoe en waar hebben jij en HY elkaar ontmoet?
In juli vorig jaar waggelde ik, inmiddels gescheiden, door Brabant, toen ik ineens naast de weg een HY tegenkwam met ‘te koop’ erop. Terwijl ik vol in de remmen ging en 180° draaide, wist ik het zeker: ik wil dolgraag een HY!! Maar ja… in mijn eentje is dat een hele (en vast ook dure) onderneming.. Maar een mens mag dromen, dus: Werner gebeld voor de technische evaluatie en een proefrit gemaakt: geweldig!! Al pratende en dromende kwamen we samen tot de conclusie dat we ons, ieder voor zich , een HY nooit zouden kunnen veroorloven…Maar in co-schap wel!!!
Enfin, die HY is het niet geworden (te duur), wel een verlengde HY uit 1974 die Werner op het internet aantrof in Frankrijk, van een Gronings koppel dat zich ginder had gevestigd. Onze eerste ontmoeting met deze HY was de dag dat we hem op locatie gingen bekijken: onze KnorrHY, door ons zo gedoopt (met beschuit en blauwe muisjes!) vanwege zijn Franse bijnaam ‘nez de cochon’ ofwel varkenssnoet).

Was het liefde op het eerste gezicht?
Met KnorrHY?..Absoluut! Zoals ie daar stoer in het voortuintje stond te staan in dat leuke dorpje… Grijze snuit in het hogere gras, blauwe ‘kraaloogjes’ en zijn rood ‘kontje’ (vervangen achterdeurtjes) eigenwijs naar de straatzijde gekeerd. Enigszins gebutst, gekrast en lekker groezelig: ik ben wie ik ben!!! De korte proefrit in het dorpje overtuigde ons helemaal, alhoewel bij aankomst bij de vorige eigenaars, de koelwaterslang naar de radiator de geest gaf. Maar we hadden er vertrouwen in, temeer omdat de vorige eigenaar best ’n Citrofiel genoemd mag worden.

Viel je op de buiten- of de binnenkant?
Buitenkant. Het interieur bestond voor 90% uit bed met eronder geschoven een krakkemikkig, los keukenblokje, een smalle kast in verfrestjes-kleur…Verder volledig kaal. Niet geïsoleerd en totaal niet afgewerkt…niks. ‘Brut’ heet dat in ’t Frans…en dat was ie.

Wat weet je over hem?
Dat ‘ie jarenlang ergens op een botenwerf hoog in NL in een loods heeft gestaan, dienst doend als slaapplek. Oorspronkelijk was het een door GRUAU verlengde HY met ’n dieselmotor; later is er een lange-slag HY78-motor ingelepeld.
En dat de vorige eigenaars er veelvuldig mee heen en weer reden tussen Groningen en de Champagnestreek in Frankrijk, tot ze zich er definitief vestigden. Toen werd ie overbodig…ze hadden nog een wagenpark van enkele eenden in opbouw en een steunkousen-beige snoek in de running.

Heb je veel aan hem moeten veranderen (of wat zou je willen veranderen)?
Ja en nee. Motorisch moest er e.e.a. gereviseerd worden, dat was duidelijk. Werner heeft zich sinds de aanschaf in september 2013 vooral met de complete revisie van de remmen beziggehouden en heeft ook het hele koelwatersysteem (radiator, waterpomp, slangen) onder handen genomen. Nieuwe banden waren ook een must. Op dit moment staat KnorrHy in z’n sleutelruimte om de elektrische bedrading (laadsysteem) te vernieuwen. Hij probeert ook zoveel mogelijk van die werkzaamheden op het HY-forum te posten, zodat iedereen er wat aan heeft. Maar aan zijn verschijning willen we enkel conserverende werken uitvoeren. Onze Knorr is op leeftijd mooi zoals ie is. Per slot laat je je grootvader ook niet meer ‘rechttrekken’ op die leeftijd, zijn rimpels en ‘littekens’ vertellen immers ook elk hun eigen verhaal..!?


Het interieur willen we multi-functioneel maken: makkelijk erin en eruit, opdat we veel met KnorrHY kunnen ondernemen zonder ‘inwendige’ obstakels… Aangezien we beiden over 2 rechter handen beschikken, maak ik me over de uitvoering daarvan straks weinig zorgen.

Wat doen jullie in je vrije tijd?
Momenteel en in tegenstelling tot Werner, nog vrij weinig met Knorr bezig geweest. Werner sleutelt enorm veel aan (veelal andermans) eenden en er kruipt nog best wat voorbereiding in het betrouwbaar rijklaar maken van onze HY. Mijn inbreng (als interieurarchitecte) komt na de technische renovatie…en die is nog ‘on-going’.. Eens KnorrHY  ‘klaar’ en ‘ingericht’ is, zal men ons veelvuldig kunnen tegenkomen, al dan niet in toerbeurt. Hoofdzaak is dat Knorr zoveel mogelijk blijft rollen!

Is jullie relatie blijvend?
Als het even kan: absoluut! Gelukkig is mijn vriend Dion ook oldtimerfan en, hoewel meer van een ander merk, even enthousiast om met Knorr te gaan touren. Maar we houden wel de voeten aan de grond…het moet wel leuk blijven. Dat is ook de afspraak die we onderling hebben: KnorrHY is er voor de fun, niks moet en alles is bespreekbaar.

Hoe ziet je ideale HY eruit?
Goed geconserveerd maar origineel en vooral: technisch rijveilig en -vriendelijk. Geen fratsen. En met een praktisch maar fris en vrolijk, mobiel interieur voor zoveel mogelijk uiteenlopende avonturen, ook daarover zijn Werner en ik het roerend eens.

Wie zou je hierna het hemd van het lHYf willen vragen?