HY en ik, januari 2014



Wie ben je en hoe is je liefde voor Citroën (en de HY in het bijzonder) ontstaan?
Ik ben Martin de Ruiter, ben geregistreerd partner van/met Leonie Beers en heb een dochter, Esmee, van 14 uit een eerder huwelijk. Wij wonen sinds januari 2013 (weer) in Schagen. Mijn eerste kennismaking met Citroën dateert van 1974. Mijn ouders kochten een lichtblauwe Dyane 4. Later 

ben ik enthousiast geworden door de bollenkweker waar ik op mijn 16e in de vakanties ging werken. Daar was het Citroën wat de klok sloeg. Drie jaar later had ik zelf mijn rijbewijs en kocht ik mijn eerste auto: een Dyane 6. In de 30 jaar daarna zijn er nog vele Citroëns voorbij gekomen. In 1990 kochten we een Acadiane. Die heb ik toen omgebouwd zodat we erin konden slapen. Dat was dus als ik nu terugkijk de opstap naar de HY. Momenteel rijdt ik een C4 van de baas en staat de HY lekker in de stalling naast de Dyane 4 uit 1969, die hopelijk volgend jaar (eindelijk) de weg op kan.

Hoe en waar hebben jij en HY elkaar ontmoet?
Onze bus is een standaard bus uit 1973. Ik heb haar bij Jeff Winterman gekocht in mei 2000. Na de geboorte van Esmee zochten we naar een oplossing voor onze vakanties. Aangezien we van kamperen houden en geen caravan wilden, leek het ons leuk om naast de BX, ZX, en ID nog maar een Citroën op de oprit te zetten. Dus maar eens kijken op enkele meetings om ideeën op te doen en gevraagd waar je een HY kunt kopen. Dit was nog voor het WWW-tijdperk dus van marktplaats etc. hadden we nooit gehoord. Uiteindelijk zijn we dus bij Jeff terechtgekomen.

Was het liefde op het eerste gezicht?
Nee, ik had liever een oudere, maar dit was de beste. Jeff heeft de remmen nog vernieuwd en het kenteken voor elkaar gemaakt. Als ik het me goed herinner heb ik haar in het laatste weekend van mei opgehaald. Dat was best een avontuur. Af een toe een hoosbui. Gelukkig weinig knopjes, dus de wisser en aanjager waren snel gevonden. ;-) Ook nog even een stop moeten maken om een slangklem van één van de koelwaterslangen een beetje vaster te draaien. Ze werd wel

erg heet door het koelwaterverlies. De liefde is wel gekomen hoor, na al het werk wat er in zit en de heerlijke vakanties en weekenden die we met haar hebben gehad en hopelijk nog gaan krijgen is ze deel van ons interieur geworden.

Viel je op de buiten- of de binnenkant?
Beide, lekker apart van buiten en ruim van binnen.

Wat weet je over haar?
Alleen dat ze uit de Calvados komt. Er stonden rekken in met van die Dymao knijp-apparaat stickers met teksten als ‘afsluiters’ en ‘koppelingen’. Daar heb ik uit opgemaakt dat ze hulpvoertuig was. Op het dak zat een imperiaal waar een boot op kon. Die kon je vanaf de grond laten zakken.

Heb je veel aan hem moeten veranderen (of wat zou je willen veranderen)?
Na het verwijderen van de stalen rekken was ze kaal. Gelukkig lag op de bodem een dikke plaat multiplex. De bodem was daardoor onbeschadigd. Ik moest haar dus helemaal inbouwen. En dat in zes weken in de avonden en weekends omdat we onze vakantie gepland hadden. Ik heb alles licht gehouden, zowel qua kleur als gewicht

Voor Esmee hadden we een hangbed in de cabine. De keuken heeft een driepits gasstel met spoelbak. Een kachel had meer prioriteit dan een koelkast. Die staat er trouwens nu wel al weer jaren in. Alle profielen volgesproeid met tectyl en het alles geïsoleerd met 3 cm polystyreen platen. Vervolgens een lattenplafond geplakt. De wanden zijn met dunne plaat bekleed. Twee kastjes onder en boven de gaspitten/spoelbak en een kledingkast naast de schuifdeur. Achter en verhoogde vloer met 

daaronder ruimte voor tafel en stoelen en de onmisbare bankkasten en het bed. Na het eerste jaar is er nog een voorraadkast boven de achterklep gemaakt. Later zijn er nog BX-stoelen ingezet en zijn de toeters er weer ingekomen; de compressor zat er nog. Vorig jaar is het, eindelijk, gelukt om een zwaailicht te bemachtigen.
 We zitten nu nog wel te denken aan een uitbouwtje boven de achterdeurtjes. Maar of dat er ooit komt……
Motorisch gaat ze wel op de schop (zie ook; is jullie relatie blijvend?). Na vorig jaar een ruilmotor erin te hebben gesleuteld zijn we weer gaan rijden. Kort geleden hebben we in Frankrijk ‘nieuwe’ originele onderdelen kunnen kopen. Dus in de komende tijd de kapotte motor maar eens openschroeven en daarna met heerlijke ‘verse’ onderdelen weer opbouwen.

Wat doen jullie in je vrije tijd?
Ik ben sinds vorig jaar vrijwilliger bij het HY-team. Dus tien keer per jaar vergaar ik kennis en help ik mezelf en anderen om de HY op de weg te houden. We proberen

de meetings te bezoeken maar door sport en werk lukt dat niet vaak genoeg. Daarnaast doe ik sinds kort weer actief aan handbal en train en coach ik een dames handbalteam in Wieringerwaard.

Is jullie relatie blijvend?

Ja hoor, ze heeft ons eigenlijk maar twee keer echt in de steek gelaten. Eén keer een lekke koppakking net voor de grens van Limburg, daarmee kwamen we, na hulp van Fons, met nieuwe slangen thuis. De tweede keer, twee jaar geleden, lukte dat niet. Na al wat problemen net voor de Nederlandse grens ging het bij Rottepolderplein (Haarlem) echt fout. Een heleboel herrie en alle olie werd er langs de peilstok uitgeperst. Op drie cilinders doorgehobbeld naar Spaarnwoude. Daar vandaan is ze door de opraapwagen naar huis gebracht. :-(


Hoe ziet je ideale HY eruit?
Aan de ene kant lijkt iets meer ruimte wel lekker maar met een standaard HY kan je echt overal terecht. En ik vind de standaard ook het mooist/leukst om te zien.

Wie zou je hierna het hemd van het lHYf willen vragen?
(wordt vervolgd, red.)