Citroën HY Team Holland

Een team waar HY niet zonder kan

index.php?option=com_content&view=article&id=45

facebook

Route Magazijn

Pastoor Boelensstraat 5A 5384 GR Heesch

HY en ik, september 2013

 

Wie ben je en hoe is je liefde voor Citroën (en de HY in het bijzonder) ontstaan?

Ik ben Ilse Rijke-Huisman en alhoewel ik geboren ben in Rotterdam groeide ik op in Sleeuwijk. Een dorp in Brabant pal tegenover Gorinchem. Samen met Henk Huisman, die opgroeide in de Zeeuws-Vlaamse polders en aan de oevers van de Westerschelde, woon ik nu alweer bijna 6 jaar in het heerlijke en bourgondische Breda. Bij Henk borrelde al langer het verlangen om rond te tuffen in een busje. Op een gegeven moment stuiten we op de HY. Wat een smoeltje heeft dat wagentje. En wat een ruimte zit erin. Onze voorgangster in deze rubriek schreef over een soort van rare Pipo wagen, maar dat is voor ons nou juist één van de charmes. Heel anders dan een Volkswagen T1 of T2, die weliswaar ook erg leuk zijn maar buiten ons budget vielen en volgens ons veel minder praktisch zijn. We dachten ook nog aan een Renault Goelette, maar we zijn destijds niet op een rijdend exemplaar gestuit. We dachten nog eens goed na, keken naar ons hondje en de beslissing was genomen. Het zou een HY worden. HY heeft bijna dezelfde neus als ons hondje Kobus en dus was een naam voor de bus zo verzonnen. Ko-bus hebben wij onze HY gedoopt en Kobus de hond staat al te trappelen om in te stappen als hij de schuifdeur van de HY hoort.

 
Hoe en waar hebben jij en HY elkaar ontmoet?

Helaas geen nostalgisch en hartverscheurend verhaal over een HY die in een boerenschuur op het Franse platteland stond weg te kwijnen totdat op een dag een liefhebber langs zou komen en haar mee zou nemen. Nee, ons verhaal is er meer een van het tijdperk van de digitale snelweg. Speurend op het internet stuiten we op verschillende busjes. Een aantal hiervan hebben we bekeken. Papieren in orde, APK, redelijk chassis maar de helft van de koets was dan verdwenen of de motor ontbrak, dus zochten we verder. Uiteindelijk vonden we ons busje in Den Haag. Hij was toen in het bezit van twee gezinnen maar het ene gezin werd steeds kroostrijker en de andere eigenaren gebruikten de HY eigenlijk nooit. Hij stond al een jaartje niet meer in de stalling en dat heeft haar uiteraard geen goed gedaan. Vandaar dat wij haar uit de Hofstad hebben weggehaald om er wat hoffelijker mee om te gaan. We waren de Koning te rijk en dat gevoel hebben we nog steeds zodra we instappen. Achteraf hadden we het waarschijnlijk wel anders gedaan. Nu zouden we eerst kijken of er een vereniging is en daar zoveel mogelijk informatie inwinnen. Ach, enthousiaste nieuwsgierigheid heeft ook zo zijn charme en we hebben er veel van geleerd.

 

Was het liefde op het eerste gezicht?

Of er sprake was van liefde op het eerste gezicht kan ik mij niet goed herinneren. Een busje was toen nog echt Henk zijn liefde en bij mij begon het pas wat later te tintelen. Maar misschien dat ik die allereerste keer toch ook wel al de kriebels heb gekregen. In ieder geval ben ik nu wel helemaal dol op ons ‘tweede huisje’. Ons andere huis staat te koop maar ik heb het gevoel dat "KO-bus" nog wel een hele tijd bij ons zal blijven. We groeien een beetje uit ons huis namelijk maar de HY lijkt wel steeds beter te gaan passen. Als we ooit vreemdgaan qua bus dan zal het waarschijnlijk een andere HY zijn maar dat zal dan heel wat liefdesverdriet opleveren.

 

Viel je op de buiten- of de binnenkant?

De vorm van de HY is kort samengevat ‘GEWELDIG’. Vooral het smoeltje want het kontje is dan wel strak maar een beetje ronding was mooi geweest. De schuifdeur is al helemaal geweldig. De kleur van ons eigen busje was echter nogal saai vonden wij. Een soort wit beige achtig iets en dat dan in twee kleuren. De binnenkant was van hetzelfde laken een pak. Bovendien was er een soort mozaïek van spiegels aangebracht. Dat is het allereerste dat we eruit hebben gesloopt

Over de indeling waren we echter erg te spreken en dat zijn we nog steeds. Misschien

dat we de binnenkant nog iets gaan aanpassen omdat we er binnenkort een nieuw HY-bewonertje bij krijgen maar daar gaan we nog eens goed over nadenken

Wel zijn we op zoek naar een kleine plafonniere dus mocht iemand een tip hebben dan horen wij het graag.

 

Wat weet je over hem?

Eigenlijk vrij weinig. Wij hebben het trouwens meestal over haar als we de HY bedoelen. Wij kochten hem zoals gezegd over van mensen in Den Haag. Het interieur is ooit ingebouwd door een bioloog, dhr. Groen als ik mij goed herinner. Van hem hadden de vorige eigenaren de bus destijds gekocht. De originele kleur is volgens ons bordeaux rood maar we zijn ook wel groene en blauwe stukken tegengekomen tijdens het schuren. En wij denken dat de bus uit 1973 is maar Albert Hetterscheid heeft daar zo zijn twijfels over. Hoe dan ook hebben we dit jaar haar 40tigste verjaardag gevierd.

 

Heb je veel aan hem moeten veranderen (of wat zou je willen veranderen)?

Toen we de bus kochten startte HY perfect. Dat is zo gebleven totdat we de bus voor de eerste keer wegbrachten voor de APK-keuring. Vol ziektes kregen we de bus terug. HY startte een stuk moeilijker, de LPG-installatie wilde niet meer werken en de ene na de andere accu liet het afweten. Inmiddels ligt dat gelukkig alweer een paar jaar achter ons. Wel zouden we graag wat meer vermogen willen hebben, vooral als we klimmen dus daar gaan we voor volgend zomerseizoen maar eens achteraan. In het instructieboekje staat namelijk dat HY kan wegrijden vanuit stilstand op een helling van 10 tot 12% met een kar achter haar aan. In een dergelijke situatie rollen wij bijna achteruit en dat kan niet de bedoeling zijn. Het schilderwerk vraagt weer wat aandacht en wat klein laswerk maar niets dat de meesten van ons onbekend voor zal komen.

 

Wat doen jullie in je vrije tijd?

Ik vind het altijd erg leuk om gezellige dingen met vriendinnen en vrienden te doen. Dan is het een terrasje pikken of gezellig samen eten, maar van lekker shoppen hou ik ook. Henk zijn hobby is schrijven, hij schrijft tegenwoordig dagelijks een column over onderwerpen die hem bezighouden, hem verwonderen of die per toeval ‘voorbij’ komen. Deze verspreid hij onder geïnteresseerden voor een kleine prijs. Onze gezamenlijke hobby is toch wel lekker weekendjes weg gaan (als het er van komt, want Henk werkt vaak in het weekend). Lekker met de camper er even tussenuit (inmiddels hebben vrienden van ons ook een oldtimertje gekocht, maar dan een VW…) en naar meetings gaan doen we tegenwoordig ook regelmatig (alhoewel het niet altijd meetings van het HY team zijn…). Kortom is heb een druk en gezellig sociaal leven, maar daar zal wel verandering in komen als onze kleine geboren wordt (begin oktober). Maar dan heb ik er nieuwe ‘hobby’ voor in de plaats, lekker moederen, ik kan bijna niet wachten ;-)
 

Is jullie relatie blijvend?

Ik zou bijna willen zeggen ‘gelukkig hebben we de foto’s nog’. Maar dat is niet nodig want we hebben de HY zelf en daar gaat maar weinig boven. Hopelijk hebben we de foto’s pas nodig in Huize Avondrood als we de HY willen zien.

 

 

Hoe ziet je ideale HY eruit?

De lengte die we nu hebben, één keer verlengd, vinden wij ideaal. Het knusse blijft nog voldoende intact en je hebt toch net wat meer ruimte. Een HY zonder roest, met weinig onderhoud en een krachtige betrouwbare motor lijkt mij ideaal. Aan de andere kant levert het klussen vaak wel wat frustratie op maar zodra het karwei klaar is kan je vol trots naar je bus kijken en dat gevoel is onbetaalbaar.

 

Wie zou je hierna het hemd van het lHYf willen vragen?

Ik geef het stokje door aan Theo Joosten en zijn vrouw Fé. We kennen hem via het magazijn van de club, maar we hebben elkaar ‘echt’ leren kennen tijdens de meeting ter ere van het 65-jarig bestaan van de HY in Zeewolde. Sindsdien zien we elkaar geregeld op meetings en is het altijd dolle pret, maar wat hun geschiedenis is m.b.t. hun HY…? Daar hopen we in de volgende" HY en ikachter te komen.