HY en ik, april 2012

Wie ben je en hoe is je liefde voor Citroën (en de HY in het bijzonder) ontstaan?
Ik ben Jan Peter Baartman (45), getrouwd en 2 kinderen: Jorrit (14) en Mattijn (12). Citroën is altijd wel dichtbij geweest. We hadden vroeger thuis een mooie rode Eend, waarmee ik me vooral de ritjes door het land naar opa en oma goed herinner. De eend werd opgevolgd door een bruine GS Break. Die GS was de auto waarmee we weekendjes gingen stappen en surfen. Goede herinneringen dus.

Hoe en waar hebben jij en HY elkaar ontmoet?
 Onze HY stond in de schuur van mijn schoonvader.

Was het liefde op het eerste gezicht?
 Mijn opmerking dat mijn schoonvader deze mooie bus nóóit weg mocht doen, heeft er toe geleid dat mijn vrouw de bus kado kreeg op het moment dat hij besloot een wat snellere en comfortabelere camper te kopen. We hebben de bus sindsdien gekoesterd.

Viel je op de buiten- of de binnenkant?
De buitenkant, en vooral de neus en schuifdeur zijn tijdloos mooi. Foto’s van Salon de Paris laten zien hoe de bus toen opviel en juist nu is de bus vaak op TV. Het interieur van onze HY is praktisch ingericht, en door een voorganger gemaakt die waarschijnlijk heel goed wist hoe dat moest (of veel geduld had). De motor is grappig om aan te werken.

 Wat weet je over hem?
 Onze HY is van 1978, door mijn schoonvader gekocht rond 1990 van een eigenaar die er met zijn gezin mee door Turkije heeft getoerd. (Bij het restaureren van de achterbalk bleek deze geheel volgelopen te zijn met stoffig zand..) De inrichting en restauratie van de buitenzijde zullen rond 1985 uitgevoerd zijn. Ik zou het leuk vinden als de eerste eigenaar dit leest en contact met me opneemt. We kamperen inmiddels al 18 jaar met plezier mee! Omgerekend leven we dus al 1,5 jaar in onze ‘old barn on wheels’.

 Heb je veel aan hem moeten veranderen (of wat zou je willen veranderen)?
De eerste jaren heeft vooral Jef Winterman geholpen de bus op de weg te houden. Naast gewoon onderhoud waren banden, aandrijfas, waterslangen, koppelingsplaten, remschijven, wiellagers, losgeraakte wielbouten, spruitstuk, twee uitlaten aan vervanging toe. In Brummen heeft Albert ons geholpen met nieuwe remleidingen. Tegenwoordig vraag ik collega Jaap wel eens om hulp. Magazijn en hulplijn van het HY team geven zekerheid dat dat HY het wel zal doen. (Bedankt!)
De rest van het onderhoud, vooral onderweg, doe ik natuurlijk zelf. Ik kon het niet laten om electronische ontsteking, een RVS uitlaat en (bijna dan) nieuwe velgen te kopen. We zijn, afkloppen, nog nooit echt gestrand, hoewel er altijd wel weer wat verrassends gebeurt. Iemand drukte ooit op de rode startknop, terwijl opa op het dak stond te schilderen en een keer in Engeland vergat ik de blokkeerpen uit het vliegwiel te halen na afstellen van de ontsteking.. Oververhitting ligt altijd weer op de loer en puf-puf-puf-puf de berg op met niet meer compressie dan van niet meer dan 4 oude fietspompen voor 1.80 euro per 7 km ..

 Wat doen jullie in je vrije tijd?
 Onze reisjes met de bus begonnen met het slepen van onze catamaran naar zeilwedstrijden in Nederland en jaarlijks naar een Europesche wedstrijd in Duitsland, Frankrijk, Spanje. Het was natuurlijk ideaal om dicht bij het water alles bij de hand te hebben. Toen we kinderen kregen ging dat over in weekendjes kamperen met de ‘vakantiebus’ in eigen land. We kennen de treffens, het is daar gezellig. We zijn geen vaste bezoekers, zonder reden waarom niet overigens. Tijdens de zomervakanties 3 weken trekken door danwel Frankrijk, Engeland, Duitsland of Denemarken. Af en toe doorkruisen we een sleep Citroëns op weg naar een wereld meeting. Leuke veranderingen daarbij zijn de reacties op straat, die we door de tijd heen ook hebben zien veranderen. In Frankrijk werden we vóór 2000 met de neus aangekeken of amper opgemerkt, terwijl er nu ook daar veel enthousiaste reacties zijn. In Nederland is het geduld van medeweggebruikers voor onze trage bus soms op.
 Een andere verandering door de jaren is de indeling van zit- en slaapplaatsen in de bus. We begonnen met de jongste in een maxicosi tussen ons in. Nu zitten de jongens tijdens de rit achterin Monopoly te spelen, of verslijten ze ellebogen op de meetrillende tafel tijdens het lezen. Ze sliepen eerst boven het stuur en boven ons voeteneind, nu natuurlijk in een eigen tent. De laatste jaren rijd ik met de HY met gezin en vrienden mee tijdens fietsvakanties. Kalmpjes aan is toch het leukst!

Is jullie relatie blijvend?
 Wie weet. De kinderen weten niet beter en gaan er gewoon van uit dat zij ooit zelf in de vakantiebus stappen voor hun eigen reisjes. Mogelijk gaan we ooit wel andere oplossingen zoeken voor de vakanties, verder van huis en ietwat sneller op de weg.

Hoe ziet je ideale HY eruit?
 Precies zoals-hy-is, en dan met een kruissnelheid van 100 km/u, een electromotor ter ondersteuning en veilige zitplaatsen voor ons allevier.

 Wie zou je hierna het hemd van het lHYf willen vragen?
Baukje, die we toevallig hebben ontmoet in Deventer op de camping (een treffen zonder meeting).