Citroën HY Team Holland

Een team waar HY niet zonder kan

index.php?option=com_content&view=article&id=45

Binnenkort:

Geen evenementen

facebook

Route Magazijn

Pastoor Boelensstraat 5A 5384 GR Heesch

HY en ik, juli 2012

Wie ben je en hoe is je liefde voor Citroën (en de HY in het bijzonder) ontstaan?
Wij zijn Teun en Cindy van Baaren uit het Gelderse Didam. De liefde voor onze HY delen we met drie mennekes: Finn (2005), Teije (2007) en Sil (2009). De laatste drie hebben die liefde haast bij de geboorte al meegekregen. De genen van papa. En die papa heeft het weer van de zijne. Teun weet niet beter dan dat zijn ouders altijd al Citroën reden. Visa's, BX'en, Xantia's en tegenwoordig Berlingo en de 2CV die van wijlen opa was. Toen al gingen ze elk jaar naar Citromobile en zijn vader is een verwoed spaarder van model-eenden.
Overigens is het hele gezin aangestoken. Want Teuns zusje trouwde in een DS, zijn broertje in een BX en wij in de eend van opa.
Onze eerste auto's waren Honda Civics maar het bloed kroop waar het niet gaan kon en in 2002 werden we de trotse eigenaar van een Xantia Break. Een heerlijke auto waar we onder andere in 2004 mee naar Noorwegen reden voor een pracht vakantie! Wat was de ruimte in die auto heerlijk, onze grote Karsten-tent paste er prima in!
In eerste instantie droomde Cindy van een eendje als 2e auto maar uiteindelijk won het idee van een campertje.
De liefde voor Citroën blijft, al hebben we er wel pech mee. In 2006 werd de Xantia total-loss gereden door een spookrijder op de A12 waar we als door een wonder vrijwel geen lichamelijk letsel aan over hielden. We vervingen hem door een C5 break waarvan we weer erg veel plezier hadden (met inmiddels drie kinderstoeltjes op de achterbank!). Helaas ging ook die vorig jaar naar de schroothoop. Hij brandde spontaan uit op een parkeerplaats. En weer zat er een engeltje op onze schouder want zowel Cindy als de twee jongsten die er in zaten stapten ongedeerd uit. Met de schrik in de benen, dat dan weer wel.
Hals over kop weer een andere auto en dat werd de auto waar Teun nog niet in begraven wilde worden een Opel. En die Opel bevalt dus gewoon helemaal niet! Drie keer raden waar we die dus afgelopen vrijdag voor hebben ingeruild...

Hoe en waar hebben jij en HY elkaar ontmoet?
In Noorwegen stikte het van de campertjes en daar begon het te borrelen. Dat wilden wij ook wel. Cindy was degene die met het idee van een HY op de proppen kwam en eenmaal thuis gingen we Googlen en hier en daar kijken.
In Hattem vonden we uiteindelijk diezelfde herfst van 2004 nog onze HY: nog geen jaar daarvoor geïmporteerd uit Frankrijk door een man met een eigen bedrijfje. Hij maakte glas-in-lood-ramen en kon ze op de vlakke laadvloer goed vervoeren.
Hij wilde echter toch wat moderners en na beiden een stukje proef te hebben gereden wisten we het zeker: dit wordt de onze!

Was het liefde op het eerste gezicht?

Ja, eigenlijk wel. Niet qua kleur maar wel qua model, we wilden graag de kleine uitvoering dus zonder verlengd of verhoogd te zijn. En die zelfmoord-deurtjes, die vinden we toch ook wel èrrug leuk, hoor!!

Viel je op de buiten- of de binnenkant?
Teun is meer van de techniek. Die roemde de hardheid van de carrosserie en de staat van de remmen en de motor. Ik, Cindy, ben meer van het uiterlijk. Ik vond de blauwe streep rondom oerlelijk maar ach... verfje erover, klaar! Toch? Ja, inderdaad. Maar dan moet je niet net daarna zwanger worden. En dus een kinderkamer vòòr laten gaan. En nog een keer. En nog een keer. *grijns*

Wat weet je over hem?
Onze bus komt uit 1978 en was van een Franse wijnboer, precies zoals je je dat voorstelt bij een HY, vind ik. Ooit willen we de plek van herkomst wel eens opzoeken, in de HY natuurlijk. Leuk voor die wijnboer om te zien dat de bus goed is terecht gekomen. Als die goeie man dan nog leeft tenminste...
Het was nog een bestelbus toen wij hem kochten en aan de binnenkant waren de wanden bekleed met hout en kon je zien dat er jarenlang van alles langs had lopen te zwaaien tijdens het rijden.

Heb je veel aan hem moeten veranderen (of wat zou je willen veranderen)?
Inmiddels is aan de buitenkant te zien dat in elk geval de wil om hem op te knappen er is. 
De grill staat in de definitieve kleur, en zo ook het dak, een gedeelte van de vlakke platen links en de voorste velgen. Een aantal panelen staat in de grondverf. Het duurt gewoon erg lang, als je het zo precies en duurzaam wilt doen als wij. Twee keer gronden, twee keer aflakken, heel dun met de kwast en zo min mogelijk rollen tegen sinaasappeleffect, en alles mengen met Owatrol tegen het roesten.
Inmiddels hebben we er een interieur in gebouwd waarbij niet is gezaagd in de carrosserie. Dus geen extra ramen. 
Lastig punt bij het ontwerpen van het interieur was dat we er met z'n vieren in wilden kunnen slapen, dat we de kinderen veilig en in de gordels willen vervoeren en dat Teun twee meter lang is en dus in de lengte moet slapen, wil hij z'n stelten ergens kwijt kunnen. Het heeft maanden puzzelen gekost maar er kwam een plan. Samen met Edwin (Bijker, zie HY en ik februari 2011) en diens broer laste Teun frames voor banken waarbij de rugleuning van de voorste bank op meerdere manieren te gebruiken is: in de rijrichting voor onderweg, achterste voren als een treinzit, en 's nachts steken we hem aan de voorzijde horizontaal voor de schuifdeur langs zodat we een bed creëren van maar liefst 2.20 m!
We isoleerden alles, knapten de stoelen op, maakten een keukentje, plafond, hangmatjes voor de kinderen en kastjes en verzinnen er eigenlijk elk jaar nog wel wat handige kleine dingen bij. In het voorjaar van 2009 was het een volwaardige camper voor vier personen en konden we hem laten omkeuren. En toen bleek ik weer zwanger. Oeps...

Technisch gezien is er ook het één en ander veranderd. Een andere uitlaat (tot twee keer toe en nu is 'ie naar onze zin!), electronische ontsteking en verder gewoon kleppen stellen, slangen vervangen, remmen reviseren...
Teun doet alles zelf en roept tijdens elke rit: "Hoor eens, wat snort 'ie lekker, wat trekt 'ie fijn, zo goed is hij nog nooit geweest! *weer een grijns*

Een paar wensen voor de toekomst zijn nog een imperiaal op het dak voor het reservewiel en een mooie hutkoffer (en een trappetje achterop, vind ik leuk!), een geluidsisolatiepakket en de nieuwe velgen met banden. En stuurbekrachtiging zou ik ook geen luxe vinden maar ik denk niet dat die er komt.

Wat doen jullie in je vrije tijd?
Sinds we de HY hebben, hebben we vakanties gehad in de Champagnestreek in Frankrijk, meerdere keren in Limburg, we gingen naar Friesland en Noord-Holland.
Maar eigenlijk doen we te weinig naar onze zin met de HY. We zijn allemaal gek op leuke toerritjes (en juichen de eendaagse evenementen dan ook erg toe!!) maar door onze recente verhuizing, een verbouwing die veel tijd en geld opslokt en de benzineprijzen die de pan uit rijzen komt het er veel te weinig van. We hebben de HY tijdens de verhuizing weer gewaardeerd om zijn effectieve ruimte van binnen (ons hele camper-interieur is demontabel als het moet) en zijn nu net terug van een heerlijk HY-weekend in Meerssen tijdens Pinksteren. Teun heeft met Citromobile gekampeerd zoals elk jaar en we proberen zoeel mogelijk meetings te bezoeken, met z'n allen of één van ons met één of meerdere kinderen. Even alleen met papa of mama een nachtje met de HY weg vinden ze geweldig! Op dit moment kijken we allemaal erg uit naar de Wereldmeeting in Zeewolde.
Verder zijn we aktief voor het HY-team. Teun is secretaris in het bestuur en ik beheer deze website en 
tijdelijk ook de typehinternational-site, speciaal voorde wereldmeeting in augustus. We stoppen er tijd en energie in maar... hebben we ook hele lieve vrienden aan over gehouden, zo leuk!

Is jullie relatie blijvend?
Ech wel! Tot nu toe hebben we er minder pech mee gehad dan met onze personenauto's en dat geeft de burger moed! Bij APK's met de auto zijn we dan ook altijd zenuwachtiger dan met de bus. Die rolt overal vlekkenloos doorheen.
Moet ook wel want dat hebben we zwart op wit beloofd in de krant in 2008: er werd voor een serie regionale kranten verspreid over heel Nederland een artikel geschreven over kamperen. Over mensen die de wereld rondtrokken, mensen met een superdeluxe camper en wij, de klussers. En daar stond dat we naar de eerstvolgende
wereldmeeting in het buitenland zouden gaan. Met een bus die af is. Duss... werk aan de winkel voor ons "HY'tje met karweitje"!
 
 
Hoe ziet je ideale HY eruit?
Nou... we hebben een modelletje van een HY, zoals die van ons moet gaan worden. De oorspronkelijke kleur grijs-beige met een donkerrood dak en velgen. En een mooie afbeelding op de zijkanten. Ik heb het al in m'n hoofd: Chateau Antoine, Teuns kasteeltje op wielen. Met een wijnvat erbij dat verwijst naar de oorsprong.
Zo groot als ons gezin nu is, had ik iets meer ruimte ook wel erg prettig gevonden als ik heel eerlijk ben. Een kleine HY is schattig om te zien maar in ons geval niet praktisch. Het kèn nèt, zal ik maar zeggen.
Mijn echte ideale HY? Die heeft een brilletje en het oude Chevron. Dat heeft gewoon nog net iets meer karakter, vind ik.
 
Wie zou je hierna het hemd van het lHYf willen vragen?
Ben Jager.